Lente, of over fases in je persoonlijke ontwikkeling

Persoonlijke ontwikkeling gaat in fases

Joehoe! Zon, vers groen, de eerste kopjes koffie in de tuin…geef mij maar lente! Na een periode waarin ik minder actief was als coach en ondernemer, een beetje vast zat, ontwaakt er nu van alles dat ook naar buiten wil. En laat de lente daar nu de perfecte tijd voor zijn. Want niet alleen de natuur kent seizoenen, je persoonlijke ontwikkeling ook. In de Creatiespiraal geeft Marinus Knoope een prachtige parallel tussen de seizoenen en fases in je persoonlijke ontwikkeling.

Stroop

Soms zijn er perioden in je persoonlijke ontwikkeling, waarin je niet vooruit te branden bent. Je wilt iets, maar je komt er niet toe. Of je durft het eigenlijk niet, en doet het dus niet. Je twijfelt en voelt je onzeker. Stroop. Ken je dat? Zo zag mijn maand februari eruit. Twijfel gelardeerd met grijze dagen: ik kan het je niet aanraden.

Toch hebben dat soort grijze perioden van verstilling hun functie.  Continue reading “Lente, of over fases in je persoonlijke ontwikkeling”

Quasigevoelens, of ik heb het gevoel dat het niet helemaal klopt

Quasigevoelens, of ik heb het gevoel dat het niet helemaal klopt

We praten graag over ons gevoel. We zeggen dan bijvoorbeeld ‘ik heb het gevoel dat je me niet mag’, of ‘mijn gevoel zegt me dat ze wil dat ik er áltijd voor haar ben’. Herken je dat? Bij deze een wake-up call: met ‘ik heb het gevoel dat…’ zeg je wat je denkt, niet wat je voelt. Waarom dit een probleem is en hoe je dat anders – lees: effectiever – kunt doen, lees je in dit artikel.

Continue reading “Quasigevoelens, of ik heb het gevoel dat het niet helemaal klopt”

Van willen naar kiezen, of het geheim van succes

Willen begint, keuzes maken wint!

“Het geheim van succes ligt in het vermogen om scheppende keuzes te maken. Met het maken van een keuze wordt de creatieve energie gericht op het doel dat men wil bereiken. Daarmee gaat men creëren en wordt men schepper van zijn eigen leven en realiteit. Zo simpel is het inderdaad!”

Bovenstaande quote is van Daniel Ofman* en heeft mij aan het denken gezet. Wat wat het zegt, is: willen is één ding, maar kiezen een tweede. Pas als je kiest voor wat je wilt, kom je tot resultaten.

“Het is verbazingwekkend om te zien hoeveel managers zich door zichzelf en medewerkers in de luren laten leggen op het moment dat ze tegen zichzelf zeggen dat ze iets willen of dat hun medewerkers zeggen dat ze dit of dat ze dat wel willen. Om de een of andere onduidelijke reden verwacht men dat het dan ook gaat gebeuren.”

Willen – lekker dromen

Iets willen, dat heb ik altijd erg leuk gevonden. Zo wil ik echt een hele hoop dingen! Een greep:

  • Ik wil graag op vakantie naar Amerika.
  • Ik wil graag vaak in de warme zon zitten.
  • Ik wil aan zee wonen.
  • Ik zou heel veel willen kunnen eten zonder aan te komen.
  • Ik wil heel veel geld verdienen.
  • Ik wil graag werken aan een plek waar coaching, creativiteit en lachen samen komen.
  • Ik zou ook best een nieuwe, zuinige auto willen.
  • Ik wil heel graag met 2 dagen werken per week een supergoed belegde boterham verdienen (pesto, geitenkaas en zongedroogde tomaat, alstublieft).
  • Ik wil heel graag een goede moeder zijn voor mijn zoon, een die begrenst maar ook mogelijkheden biedt.
  • Ik wil wel in Arnhem wonen.

Zoals je ziet, wil ik best veel uiteenlopende dingen, soms zelfs tegenstrijdige: Arnhem ligt nu eenmaal niet aan zee, en zal dat ook nooit doen (even los van eventuele klimatologische gevolgen). En dat is helemaal niet erg. Als je bezig bent om helder te krijgen wat je wil, is het goed om je niet te laten beperken door logica of haalbaarheid. Durf te dromen!

Keuzes maken – commitment aangaan

Tegenstrijdigheden of uiteenlopende wensen zijn op zich helemaal geen probleem. Het wordt pas vervelend als je geen keuzes maakt. Als je niet kiest welke wensen je echt wilt realiseren.

Als ik niet kies tussen Arnhem of zee, gaat het niet wat worden met mijn woonwens.

Op het moment dat we keuzes maken, gaan we echt een verbinding aan met onszelf. We kiezen ervoor om onze wens te realiseren, met alles wat daarbij hoort.

Als ik echtechtecht ervoor kies om aan zee te wonen…

  • Dan zou het zo maar eens in een heel klein huisje moeten zijn. Huizen aan zee zijn nu eenmaal duurder dan huizen in Kruiskamp in Amersfoort.
  • En dan komt er ook onzekerheid bij kijken: lukt het om ons huidige huis te verkopen?
  • Nog veel essentiëler: krijg ik mijn mannen zo ver dat ze willen verhuizen? Die kleine kan ik nog wel lokken met de zee en zand, maar die grote? Mwoah.

Kortom, de vraag is of ik bereid ben om alle spanning, werk en emoties die deze keuze met zich mee brengen, te doorstaan. Durf ik te kiezen? Dit is precies waar het vaak lastig wordt voor mensen. Herken je dat? Want als je kiest, dan neem je verantwoordelijkheid. Je wilt iets waarmaken, en dat heeft gevolgen – verstrekkende gevolgen. Die gevolgen komen voort uit een keuze die jij hebt gemaakt. Niemand anders heeft dat gedaan, dus niemand anders is verantwoordelijk dan jij.

Ik wil een heleboel, maar er zijn maar een paar dingen uit mijn wensenlijstje waar ik echt voor heb gekozen.

Coaching, creativiteit en lach samenbrengen, daar ga ik voor…Groen Licht is gestart.
In 2018 gaan we naar Amerika op vakantie, we zijn druk aan het sparen.
Met mijn moederschap ben ik actief bezig: reflecteren en afwegen, dagelijkse mooie oefensituaties.

En de rest? Ach, dat blijft bij dromen. Dus ik blijf gewoon lekker in Amersfoort. Arnhem zie ik als ik vriendinnen en zussen bezoek, en de zee zien we tijdens de vakantie in Zeeland 🙂

Durf jij te kiezen?

Wat wil jij allemaal? En waar kies je echt voor?

 

* Bezieling en kwaliteit in organisaties, 1992, 2015; het boek waarin Daniel Ofman het kernkwadrant introduceert.

Continue reading “Van willen naar kiezen, of het geheim van succes”

Blikvernauwing, of dat je het nooit goed genoeg vindt

Ezel in zijn uitvinding
Wat me vaak opvalt – bij mezelf en bij anderen – is hoe streng we kunnen zijn voor onszelf. Hoe we vinden dat het nooit goed genoeg is. Dat het altijd beter kan. En vooral opvallend: hoe dat beeld, die gedachten in ons hoofd zo ontzettend *niet* reëel zijn of ook maar enigszins overeenkomen met hoe anderen ons zien.
Al die gedachten vernauwen ons blikveld, waardoor we onszelf niet meer kunnen zien voor wat we zijn. Die vernauwde blik en het verschil tussen je eigen waarneming en die van anderen, wordt perfect geïllustreerd door onderstaand verhaal.

Continue reading “Blikvernauwing, of dat je het nooit goed genoeg vindt”

Welke levensles wil jij aan anderen leren?

Engelkaart Educatie

Welke levensles wil jij aan anderen leren?

Sinds kort trek ik elke dag een engelkaart. Gisteren was het Educatie. Dit moest even inzinken…en dat leidde tot de vraag: Welke belangrijke levensles wil jij op dit moment aan anderen leren?

Dit is de levensles die ik jullie zou willen leren:

Hoe jij de dingen doet, is niet hoe jij bent.

Hoe je de dingen doet…

Bij de dingen doen gaat het er niet om of je je aardappels schilt met een dunschiller of een mesje. Of de vraag hoe vaak je je beddengoed wisselt. Of (godbetert) hoe vaak je je ramen lapt.

Nee, dan gaat het over hoe je reageert als iemand kritiek op je heeft, dat je in de tegenaanval gaat of juist schrikt en stil wordt. Als je thuiskomt en je huis is een zooi terwijl je behoefte had aan rust, orde en netheid, dat je dan explodeert. Wat niet zegt als je je wilt ergert aan de zoveelste opvoedtip van je schoonmoeder (maar wel ’s avonds op de bank uitgebreid tegen je echtgeno(o)t(e) aanhoudt). Dat je drie dagen blijft piekeren en je terneergeslagen voelt als het niet gaat zoals je zo zorgvuldig had uitgedacht.

Al die manieren van doen, zijn niet hoe je bent.

Zeg daarom ook niet tegen jezelf ‘Ja, zo ben ik nou eenmaal. Ik heb gewoon graag alles onder controle. En ik ben nu eenmaal conflictvermijdend. Ja, aard van het beestje’.

…zo ben je nu eenmaal?

Nee. Je werd niet geboren als control freak (of schreeuwde je moord en brand als iemand een speeltje op de verkeerde plek in de box legde?)

Nee. Het is niet je aard om ruzies te vermijden – als tweejarige peuterpuber hield je je daar echt niet mee bezig.

Nee. Je hebt ooit onbewust geconcludeerd dat het het beste was om een ruzie te vermijden door in te slikken wat je eigenlijk wilde zeggen. Die strategie maakte je geliefder dan je mond opentrekken.

Net zoals het hielp om de dingen goed te doen, goede cijfers te halen enzo, want dan werd je geprezen. Dan vonden ze je aardig.

Al die manieren van doen, onbewust ontwikkeld, hebben je geholpen om te kunnen leven. Om je staande te houden, om je veilig te voelen, om je geliefd te voelen, om je krijgen waar je nu bent.

Ja, die manieren van doen waren (of zijn) belangrijk, maar dat maakt ze niet tot jouw wezen.

Een belangrijke levensles omdat…

Door te zeggen ‘zo ben ik nu eenmaal’ of ‘Zo zit ik gewoon in elkaar’ zet je jezelf vast. Je geeft jezelf geen ruimte meer om te groeien, te ontwikkelen. Het is toch immers zoals het is? Gedoemd tot een leven als conflictvermijder, control freak of perfectionist. Is nu eenmaal zo, Jammer dan. Niets aan te doen.

Ik gun je zoveel meer!

Als je ziet dat jij niet je gedrag bent, betekent dit dat je ook ander gedrag kunt vertonen. Je kunt de dingen anders doen als je dat wilt. En daarvoor hoef je jezelf niet te veranderen. Jeej!

Toegegeven: het is niet altijd makkelijk, je anders gedragen. Maar leven wordt uiteindelijk wél leuker.

***

Over engelkaartjes

Ik ken de engelkaartjes van Bindi en van coach Jo Boniszewski. Bij Tara-Boeddha Winkel kwam ik ze tegen vorige week en kon ze niet laten liggen. Mooi voor een nieuw dagelijks ritueel onder de naam #elkedageenengel.

“Engelen zijn innerlijke metgezellen. Zij helpen ons naar de Wereld te kijken op zo’n manier, dat ons leven wordt doorgetrokken van vitaliteit. Zij helpen ons de diepste lage te ervaren van begrip, creativiteit en warmte. Nodig een ENGEL uit voor de dag van vandaag.”

 

Self-fulfilling profecy: hoe het werkt & wat te doen bij twijfel

Troost jezelf met een bak koffie!

Zelfvertrouwen kweken met de self-fulfilling profecy. In dit artikel leg ik uit hoe het werkt én wat je kunt doen als heel hard probeert vertrouwen te hebben, en toch blijft twijfelen.

Mijn zus Christien deelde mijn vorige blog over zelfvertrouwen en de self-fulfilling profecy en zette erbij: is het dan echt zo simpel? Dat zette me aan het denken: wat kan er in de weg zitten en hoe kun je daarmee omgaan?

Wat is een self-fulfilling profecy?

Een ‘zelfvervullende verwachting’ (Engels is toch beter…) is een verwachting die leidt tot het uitkomen van die verwachting:

  1. Je hebt een verwachting van een bepaalde situatie.
  2. Je handelt (onbewust) naar de die verwachting.
  3. De verwachting wordt waarheid.

De self-fulfilling profecy bedenken we vaak bij angsten of negatieve gedachten: wat je wilt vermijden, roep je op. Het mooie is dat dit principe ook de andere kant op werkt: een positieve verwachting kan ook waarheid worden.

Ja maar, dat voelt niet zo

Maar wat als je heel hard probeert om een positieve, scheppende verwachting uit te laten komen, terwijl je twijfelt en andere onprettige gevoelens ervaart? Wat doe je dan?

De afgelopen maanden heb ik gemerkt hoe sterk het is als je je kunt instellen op een positieve, scheppende, helpende overtuiging of verwachting. Zelfvertrouwen komt te voet, maar als het er is… Ik voel me steviger, sta letterlijk rechterop en heb er zin in! De zon schijnt! Yay!

Behalve op Die Dagen. Je kent ze wel. Je staat op en je weet het al: dit is niet jouw dag. Terneergeslagen, geïrriteerd, gespannen… je voelt je zielig en het gaat nooit iets worden met je. Nooit. Nooit! Enig gevoel voor drama is mij niet vreemd 🙂

Ja, deze momenten horen erbij. Dat is hoe het gaat. Ja, er is een stijgende lijn, maar daarvoor moet je even uitzoomen.

Succes is een stijgende lijn, maar dan wel met hobbels. Heb zelfvertrouwen en maak je eigen lijn.

Op dit soort dagen is het tijd om stilstaan en goed te kijken. Even uit je dagelijkse patroon te stappen. Wat helpt, is om te weten hoe het zit met gedachten, gevoelens en gedrag.

Hoe werkt het met gedachten, gevoelens en gedrag?

Er is een mooi model over hoe deze drie g’s op elkaar inwerken: de RET. Er is zelfs nog een vierde g: gebeurtenis. De theorie zegt het volgende:

  • Er vindt een gebeurtenis plaats.
  • Daar heb je gedachtes over.
  • Die wekken een gevoel op.
  • Dat bepaalt je gedrag.

Dit maakt dat de self-fulfilling profecy werkt. Je hebt een bepaalde overtuiging in je hoofd, dat wekt een gevoel op en dat zorgt voor actie die past bij de gedachte.

Dus een helpende overtuiging leidt naar passend gedrag en dat leidt naar de gewenste situatie. Andersom ook: als je een belemmerende, kritische gedachte hebt, leidt dat naar het gedrag dat de ongewenste situatie realiseert.

Etterig genoeg zijn de onprettige, belemmerende gedachten vaak overheersend. Dit betekent dat als je positieve gedachte (onbewust) laat volgen door een belemmerende gedachte, die laatste overheerst en dus zorgt voor het onprettige gevoel en bijbehorende acties.

Gedachten als: kan ik dit wel, dit gaat me nooit lukken, doe ik het wel goed, vinden ze me nog wel aardig als ik dit doe, kunnen onbewust worden opgeroepen bij de positieve gedachte, en die beïnvloeden vervolgens je gevoel en je gedrag.

Wat kun je doen bij twijfel?

Afleiding

Ontspannen om weer bij je zelfvertrouwen te komen: koffie bij Livingstone in Amersfoort.Als je kritische gedachten niet zo sterk zijn, zoek dan afleiding. Niet zo sterk zijn ze als je er ook met mildheid naar kunt kijken. Dat je ook wel kunt lachen om je hoofd met al die ondermijnende gedachten.

Vraag jezelf: wat helpt me om weer terug te komen naar wat je echt belangrijk vindt? Naar mijn zelfvertrouwen? Waar heb ik nu zin in? Een eindje wandelen, mediteren, creatieve dingen doen, hardlopen, yoga, keihard meezingen met je favoriete nummer, dansen, douchen…bedenk jouw afleiding en doe het!

Ik ga graag voor een kop heerlijke filterkoffie bij Livingstone!

Kijk je gevoel aan

Het kan ook zijn dat je belemmerende gedachten sterk zijn. Het gevoel is dan ook niet prettig, en dat blijft, ondanks afleiding. Remedie? Kijk de gevoelens aan. Vaak veeg je die dingen onder het tapijt (zoals zuiderbuurvrouw Griet Op de Beeck zo mooi zegt) om er vooral niet bij stil te staan. Je wilt ze vermijden. En hoe zat het ook al weer met dat wat je wilt vermijden? Juist, de self-fulfilling profecy wordt je voor de voeten gesmeten.

Face your feelings. Een oefening om dat vervelende gevoel op te roepen erbij te blijven en…te zien hoe het weg ebt.

  1. Ga ontspannen zitten en doe je ogen dicht. Haal rustig adem en vestig je aandacht op je adem.
  2. Roep het vervelende gevoel op van binnen. Denk daarvoor eventueel aan een situatie waarin je het had.
  3. Laat het gevoel er helemaal zijn. Heeft een plek in je lichaam? Concentreer je daar dan op en adem er als het ware naar toe. Pieker niet en denk niet over de situatie na, laat je gedachten komen en gaan en blijf je concentreren op het gevoel. Je zult zien: je gevoel, je emotie gaat voorbij. Je bent niet je emotie, je voelt emotie.
  4. Als het vervelende gevoel is weggeëbd, adem dan nog een paar minuten rustig door. Laat je dachten nog steeds gaan.
  5. Concentreer je vervolgens wel een op een gedachte, namelijk één die helpt, die je een goed gevoel geeft. Als dat ook een plek heeft in je lichaam: vestig je aandacht daarop en adem het gevoel helemaal in.
  6. Open na een minuut of vijf je ogen en tover een glimlach op je gezicht.
    Wees trots: je hebt je gevoeld wat er te voelen was, hoe naar ook, en je hebt het doorstaan. Kijk wat jij kunt!

Je kunt het (met oefening voor meer zelfvertrouwen!)

Ba-da-ba-da-ba-be bop bop bodda bope
Bop ba bodda bope
Be bop ba bodda bope
Bop ba bodda

Werkelijk alles aan me bewoog vorige week woensdag op het laatste open Open Circles event. Heerlijk, die afterlunch-energizer geleid door Vered Neta. Mén, wat had ik daar #zinin, gewoon even lekker enorm uit m’n dak  gaan!

Maar het was meer dan zo maar een energizer. Sinds die woensdag schalt Scatman John te pas en te onpas door mijn hoofd. Ja, natuurlijk, ski-bi dibby dib yo da dub dub yo da dub dub blijft goed hangen, maar er is een ander regeltje dat me echt energie en meer zelfvertrouwen geeft:

Everybody stutters one way or the other
So check out my message to you
As a matter of fact, don’t let nothing hold you back
If the Scatman can do it, so can you

Laat dat eens even tot je doordringen. Zeg het hard op:

As a matter of fact, don’t let nothing hold you back.

Ja ja, laat niets je weerhouden, Beernink. Zelfvertrouwen kweken. Snap het, point taken.

O ja?

Er staat ‘as a matter of fact’, wat betekent feitelijk. Werkelijk. Daadwerkelijk.

Het is dus geen streven, poging, voornemen of iets om te kweken.

Nee, het is een feit: niets weerhoudt je om te doen wat jij wilt.
Als je feitelijk over je leven/werk/doel praat, alsof het al zo is, geef je het ruimte om werkelijkheid te worden.

Ja, maar…zo voelt het nog niet.

Gelukkig maar!

Dan gaat het je namelijk heel erg helpen om juist zo te praten over je leven/werk/doel. Het is een self-fulfilling profecy.

Meer zelfvertrouwen: oefening baart kunst

Probeer het eens. Met een actie of doel dat op dit moment in je leven speelt. Neem geen levenswerk, maar gewoon een overzichtelijk ding dat binnenkort tot een end komt:

  1. Schrijf het gewenste resultaat op, en doe dat alsof het al zover is.
    Dus niet: ik wil dit project succesvol afronden, maar: ik rond dit project succesvol af.
  2. Hang het papiertje op een plek waar je het elke dag minimaal 1x ziet.
    Tip: hang kopietjes op allerlei plekken.
  3. Zeg tot het zover is elke ochtend en avond het resultaat hardop tegen jezelf in de spiegel.

Succes!

Lachworkshop: ‘Ik lust er wel pap van!’

Lachworkshop - workshop lachyoga - deelnemers na afloop

‘Doe je deze workshops vaker? Ik lust er wel pap van!’

Met twinkelogen kijkt de vrouw – wat zal ze zijn, ruim in de zestig? – me aan. Genieten! Mooi om mensen het cadeau van hun eigen lach te kunnen geven.

Eerder in de lachworkshop op 4 november: ‘Hahahaha, ik moet echt even stoppen, anders gahahaat het niet goed, hahaha!’ Twee deelnemers onderbreken de Lachspiegel-oefening – waarbij je tegenover elkaar staat en elkaars lach en bewegingen nadoet – om even bij te komen.

Het blijft bijzonder hoe tijdens een lachworkshop onbekenden zo enorm met elkaar kunnen lachen. Het mag dan nep of geforceerd beginnen, maar uiteindelijk komt de echte lach toch. En niet zo’n beetje ook. Fake it until you make it!

Anderen genoten juist van de lachmeditatie:

‘Mooi, hoe we zo samen liggen en weer moeten lachen om elkaars lach.’

‘Het leek op slapen in een tent met vriendinnen, je blijft maar door lachen. Is de een net stil, begint de ander weer. Heerlijk, die slappe lach!’

Horen hoe dat klinkt? Beluister hier een geluidsfragment van de lachmeditatie aan het eind!

Zelf ook lekker lachen? Op 27 november geef ik weer een open lachworkshop.

Ook iets voor je vrienden, familie of collega’s? Lachen op jouw locatie kan ook!

 

Kortsluiting in mijn hoofd, of hoe genen en geluksgevoel samenwerken

Ruim een week geleden was ik bij het Gelukscafe Utrecht en daar nestelde Meike Bartels zich in mijn hoofd. Nu ja, haar uitspraken dan.

40 % van de verschillen in geluksgevoel tussen mensen zijn toe te schrijven aan genetische verschillen.

60% aan verschillen in omgeving.

En als uitsmijter: “Realiseer je goed dat je genetische aanleg ook voor een groot deel bepaalt welke omgeving je uitkiest.” Dan kun je ook in deze VN-longread lezen.

Ja, daar zit je dan, met je idee van eigen verantwoordelijkheid.

Het idee dat je niet altijd in de hand hebt wat er in je leven gebeurt, maar dat je wel altijd zelf bepaalt hoe je met levensgebeurtenissen omgaat. Hoe je er naar kijkt. Dat idee waar je business op gebouwd is. #gelukiseenkeuze, dat idee.

En neem lachen. Ik roeptoeter graag dat lachen ervoor zorgt dat er gelukshormonen vrijkomen, je je lekker en happy gaat voelen. Want stel dat het al zo is dat die endorfinen vrijkomen, dan is vast de vraag wat het effect is. Wie weet wat je genetische uiterlijk ermee te maken heeft.

Valt er wel wat te kiezen? Valt er wat te creëren? Of is het slikken wat je toekomt, je neerleggen bij, lijdzaam ondergaan?

Kkggggrrrgggggrrrgggg, schuurde het van binnen.

Inmiddels is mijn relativeringsvermogen weer op volle toeren aanwezig.

‘He, ja, natuurlijk valt er wat te kiezen, vrouw!’ zei het tegen me. ‘Kiek dan naar je afgelopen jaar! We zetten even wat op een rijtje:

  • Jij koos ervoor om tegen je vorige baas te zeggen: ik wil wel wat anders doen dan mijn huidige werk.
  • Jij koos ervoor om weer wat later tegen je baas te zeggen: ik wil een andere functie dan de mooie nieuwe functies die je hebt bedacht in je reorganisatie.
  • Jij koos ervoor om gehoor te geven aan het idee dat opkwam: zoek werk buiten dit bedrijf.
  • En jij koos er uiteindelijk voor om het opborrelende “begin je eigen bedrijf!” naar buiten te laten borrelen!

Me dunkt, je had niet in je nieuwe thuiswerkhok gezeten als je had gekozen om wél te gaan voor een van die nieuwe functies. Of als je het opborrelende eigen bedrijf had teruggedrukt.’

Dus.

Ook met veel genetische invloed heb je keuzes. Je hebt altijd keuzes, maar misschien bepalen genen vooral een verschil in hoe gemakkelijk je bewust wordt van je eigen verantwoordelijkheid. En in de moeite die het kost om de keuze te maken om er zelf anders naar te kijken. Dat de eens genetisch meer geëquipeerd is om te relativeren dan de ander, bijvoorbeeld.

Ik <3 mijn relativeringsvermogen. Of het nou wetenschappelijk onderbouwd is of niet 😉